Zwartwaterkoorts
Zojuist gelezen, de nieuwste publicatie van Rascha Peper. Dit keer verhalen van haar in plaats van een roman. Wat is zij in staat om situaties en gebeurtenissen helder onder woorden te brengen. Ik ben een fan van haar schrijfstijl. Wat me opvalt is dat ze als het ware in de huid van de personages kruipt en heel levensecht vertelt. De verhalen uit Zwartwaterkoorts hebben allemaal iets van het absurdistisch in zich. Te vergelijken met de korte verhalen van Roald Dahl. Op de laatste bladzijde komt de ontknoping.
2 opmerkingen:
Rascha Peper is mij ook opgevallen door haar goedverzorgde en gemakkelijk leesbare stijl. "Rico's vleugels" heb ik zelfs tweemaal gelezen, maar ook "Dooi" en "Russisch blauw" vond ik zeer de moeite waard.
Grappig om nu bijna dagelijks te merken dat we als collega's zoveel raakvlakken hebben. We hoeven ons slechts te uiten.
Russisch blauw vond ik ook mooi.
Daarnaast Vingers van Marsepein.
Ik heb haar een keer horen vertellen over haar manier van schrijven tijdens een literaire avond. Ze verzamelt stukjes uit de krant met bijzondere gebeurtenissen en haalt hier haar inspiratie uit. Het boek Dooi is ook zo ontstaan, nav een krantenberichtje over een vastgevoren schip dat pas naar maanden weer loskwam. Rascha Peper vertelde dat ze de mensen uit dat krantenberichtje heeft opgezocht om meer over de achtergrond en sfeer te weten te komen. Wat me is opgevallen dat ze zich zeer goed documenteerd.
Een reactie posten